Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/7978 K.2010/10945

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.03.2008 gün ve 2005/792-2008/91 sayılı kararı bozan Daire’nin 29.03.2010 gün ve 2008/3268-2010/3435 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkilinin önceki dönemde yönetim kurulu üyeleri olduklarını, görev yaptıkları dönemlerde usulsüzlüklerinin tespit edildiğini, belgeye dayanmayan harcamaların belirlendiğini, 2000 yılı ve onu takip eden genel kurullarda huzur hakkı ödenmesi kararı olmadan davalı ...’in personel ücret bordrosuna dahil edilerek kendisine asgari ücret üzerinden ödeme yapıldığını, önceki dönemde huzur hakkı ödenmesine rağmen bu davalıyla ilgili olarak geriye dönük Bağ-Kur prim borcunun yine kooperatif hesabından ödendiğini, dayanaksız şekilde davalı kooperatif başkanına benzin parası adı altında ödemenin yapıldığını,

müvekkilinin işçilerinden bazılarına aldığı ücret dışında ayrıca ücret ödendiğini, temsil tarihinin sona ermesine rağmen daha sonra hesaptan para çektiklerini, çek düzenlediklerini, bu şekilde zarara sebebiyet verdiklerini ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, toplam 28.620.07 YTL’nın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 28.621.07 YTL’nın davalılardan tahsiline karar verilmiş, davalılar vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 29.03.2010 tarih ve 2010/3268-3435 sayılı kararı ile davalılar yararına bozulmuştur.

Davalılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bent dışında kalan HUMK.nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen sair karar düzeltme isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekili, önceki yönetim kurulu üyeleri olan davalıların görev yaptığı dönemde ödenen huzur hakkı konusunda genel kurul kararı bulunmadığını iddia ederek, bu ad altında yapılan ödemenin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Gerek davacı kooperatif anasözleşmesinde, gerekse de 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu ve TTK’nda yöneticilere ücret verilmesini engelleyen bir hüküm mevcut değildir. Davalı kooperatif anasözleşmesinin 49/1.maddesinde, yönetim kurulu başkan ve üyeleri için huzur hakkı ödeneceği, ancak bunun miktar ve şekline genel kurulda karar verileceği hüküm altına alınmıştır. Her ne kadar 07.02.2006 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere 24.06.2000 tarihli ve takip eden genel kurullarda kooperatif başkanına huzur hakkı ödenmesi konusunda herhangi bir karar alınmamış ise de, 1163 sayılı Yasa’nın 98.maddesi yollamasıyla TTK’nun 333.maddesi gereğince davalı yönetim kurulu başkan ve üyelerine münasip bir ücret ödenmesi gerekir.

Mahkemece Dairemizin emsal nitelikteki 04.03.1991 gün ve 9421/1464 sayılı kararı ile 04.07.1985 gün ve 3927/4229 sayılı kararında da belirtildiği üzere, davalı yönetim kurulu üyelerine ödenen huzur hakkı adı altındaki ödemelerin, ödendiği tarih itibariyle münasip bir ücret olup olmadığı belirlenerek, ancak uygun miktarda ücreti aşan ödemelerin davalı taraftan tahsili gerekirken, bu konuda bir değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de davalılar yararına bozulması gerekmiştir.