KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/8272 E., 2010/9710 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02.07.2008 gün ve 2006/269-2008/225 sayılı kararı onayan Daire’nin 30.03.2010 gün ve 2010/2808-2010/3526 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı iken parasal edimlerini yerine getirmediği gerekçesiyle ihraç edildiğini, karara dayanak olan ihtarnamelerde belirtilen miktar kadar borcu olmadığını, ihraç için gerekli sürelere uyulmadığını ileri sürerek, yönetim kurulunca verilen ihraç kararının iptalini dava ve talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine ilişkin karar Dairemizce “davacının ihtarnamelerde belirtilen miktar kadar borcu olup olmadığının kooperatif kayıtları üzerinde inceleme yapılarak davacının gerçek borç miktarı belirlenip, buna göre ihtarnamelerin geçersiz olup olmayacağı üzerinde durulması gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ihtarnamelerde istenen borcun gerçek borç olmadığı, dolayısıyla buna dayalı olarak verilen ihraç kararının yasal olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, ihraç kararının iptaline dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine onamıştır.
Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/8272, K. 2010/9710, 5 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama