Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/8411 K.2011/14046

Taraflar arasında görülen davada Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/04/2009 tarih ve 2008/262-2009/116 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait 07 HT 250 plakalı aracın 11/03/1998 tarihinde noterde yapılan kati satış sözleşmesi ile davalı şirkete satılarak teslim edildiğini, ancak aracın devrinin davalı tarafından yapılmadığı için 8707,90 TL verginin müvekkili tarafından ödenmek zorunda kalındığını ileri sürerek, anılan meblağın ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Tasfiye halinde olduğu anlaşılan davalı şirketin tasfiye memuruna usulüne uygun tebligat yapıldığı, davaya cevap verilmediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin kararıyla aracın mülkiyetinin davalı şirkete geçtiğinin tespitine karar verildiği, aracın hala davacı adına kayıtlı olduğu, davalı şirketin araç kaydını üzerine geçirtmediği, davacının araçla ilgili 3.887,26 TL vergi ve gecikme zammı ödediği gerekçesiyle 3.887,26 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.