KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/8440 E., 2010/8188 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.02.2010 tarih ve 2010/159 - 2010/159 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati hacze itiraz edenler vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati hacze itiraz edenler vekili, müvekkilleri aleyhine bonodan dolayı ihtiyati haciz kararı verildiğini, mahkemenin yetkili olmadığını, her iki müvekkilinin ikametgahının Trabzon’da bulunduğunu, ayrıca bonoda yetkili mahkemenin Trabzon Mahkemeleri olarak tayin edildiğini ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Alacaklı vekili, bonoda itiraz eden lehtar şirketin Ankara Şubesinin imzasının bulunduğunu, diğer borçlu keşidecinin adresinin de Ankara olarak gösterildiğini savunarak, itirazın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, bononun keşidecisinin adresinin Ankara olarak gösterildiği, diğer itiraz eden borçlu şirketin senet arkasında bulunan kaşesinde şube adresinin Ankara olarak belirtildiği, HUMK'nun yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanacağı, anılan yasanın 9 ve 17 nci maddeleri uyarınca mahkemenin yetkili bulunduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati hacze itiraz edenler vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati hacze itiraz edenler vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/8440, K. 2010/8188, 12 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama