Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/864 K.2012/355

2 - Patsan Taban Kalıp San. Ve İtc. Koll. Şti. VEKİLİ : Av. ...

BİRLEŞEN

İstanbul 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mah. 2002/556 Esas

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/06/2009 tarih ve 2006/116-2009/135 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 17/01/2012 gününde hazır bulunan davacı vekili Av. Er.........r ile davalılardan Patsan Taban ve Kalıp San. ve Tic. Koll. Şti. vekili Şeyde Kalyoncu geldiler , davetiye tebliğine rağmen davalılardan ... duruşmaya gelmediğinden, sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, müvekkilinin tescilli tasarımı olan ayakkabı tabanı ve ayakkabı modelinin davalılarca aynen taklit edilerek piyasaya sunulduğunu, davalılardan ayrıca ürettikleri ayakkabıların tabanında, müvekkilinin marka ve logosunu kullandığını, yine ayakkabılarla birlikte verilen poşet, ayakkabı çekeceği ve mukavva kutuyu da taklit ettiklerini ileri sürerek,

asıl davada bu şekilde haksız rekabet, marka ve tasarım hakkına tecavüz eden davalılardan şimdilik (1.000) TL maddi ve (1,500 ) TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte tahsilini, davalıların üretimde kullandıkları kalıpların, ürünlerinin ve malzemelerin imhasını, birleşen davada ise (10.000) TL maddi ve (30.000) manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini, davalıların haksız rekabetinin önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemce, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak her ne kadar davacı vekilince taleplerinin hem markaya hem de tasarım hakkına dayandığı bildirilmişse de, davalının eylemi nedeniyle bir tek zararın söz konusu olabileceği, davacının tercihi olan 556 sayılı KHK'nin 66/1-a maddesi uyarınca hesaplama yapıldığı, buna göre dava tarihinin 1997 olduğundan 1996 yılı ve öncesine ait gelir rakamlarına göre bir değerlendirme yapılabileceği, davacının 1996 yılındaki net kârının (2.027,15) TL olduğu, bu net kârı tüm faaliyetlerinden elde ettiği, somut olayda bir adet ayakkabının ele geçirildiği,

dolayısıyla anılan net kârın tümünün dava konusu modelin satışından elde edildiğinin düşünülemeyeceği, davacının elde edemediği kâr miktarının tam olarak belirlenemediğinden BK'nun 42 ve 43. maddesine göre bu rakamın (500) TL olabileceği, davacının tüm talebi asıl davada takdir edildiğinden birleşen davanın reddedilmesi gerektiği, davalılar nezdinde üretim malzemesi ve kalıp elde edilemediğinden bunların imhasına dair talebin reddedildiği gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulüne, davalıların markaya tecavüz yoluyla haksız rekabetlerinin önlenmesine ,

(500) TL maddi ve (500) TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, davalılarca üretilen bir adet ayakkabının imhasına, birleşen davanın kısmen kabulüne, davalıların eyleminin aynı zamanda davacının tescilli tasarımına tecavüz yoluyla haksız rekabet oluşturduğundan, bu şekildeki haksız rekabetin de önlenmesine, ek dava niteliğinde açıldığı bildirilen birleşen davadaki diğer taleplerin reddine karar verilmiştir. .../...

2010/864 Sf-2- 2012/355

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı vekilince 06.05.2009 tarihli oturumda davalarının marka hakkına dayandığının ve uğradıkları maddi zarar hesabının 556 sayılı KHK.’nin 66/1-a maddesinde belirtilen şekilde, marka hakkına tecavüz edenin rekabeti olmasaydı, marka sahibinin markanın kullanılması ile elde edebileceği muhtemel gelire göre yapılmasını tercih ettiklerinin bildirilmesine ve davacının somut olay nedeniyle yoksun kaldığı gelir miktarının tespit edilememesi karşısında,

mahkemece BK.’nun 42 ve 43. maddeleri uyarınca maddi tazminat miktarının (500) TL. olarak takdir edilmesinde bir isabetsizliğin bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak mahkemece, davacının birleşen davada (30.000) TL. maddi ve (10.000) TL. manevi tazminat talep ettiği kabul edilerek, davalı şirket vekili yararına, reddedilen maddi tazminat miktarı için (3.400) TL. nispi, reddedilen manevi tazminat miktarı için (1.350) TL. maktu vekalet ücreti takdir edilmiştir.

Oysa, davacı vekilince birleşen davada (10.000) TL. maddi ve (30.000) TL. manevi tazminat talep edilmiş olup, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12. maddesi hükmü uyarınca, tarifenin 3. kısmına göre belirlenecek nispi vekalet ücreti, 2. kısım 2. bölümüne göre tespit edilen maktu vekalet ücretinden az olamaz. Yine aynı Tarife’nin 10/3. maddesi uyarınca, manevi tazminat talebinin tamamen reddi durumunda avukatlık ücreti, tarifenin 2. kısmına göre hükmolunur.

Bu durum karşısında mahkemece, davalı şirket vekili yararına, reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarları yönünden ayrı ayrı (1.350) TL. maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değilse de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

27/01/2012 - S.C