Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/87 K.2011/10326

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/07/2009 tarih ve 2006/477-2009/435 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ardiye işletmeciliği yaptığını, davalılardan Galata Taşımacılık AŞ.’nin diğer davalıya ait malı müvekkiline ait depoya bıraktığını, ancak 14.06.2000-13.07.2006 tarihleri arasındaki ardiye ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, 3.500,00 €’nun temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, müvekkilinin taşıyıcının acentesi olduğunu savunarak, pasif husumet itirazında bulunmuştur.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, emtianın davalı .... tarafından alıcısı olduğu iddia edilen diğer davalı adına davacıya teslim edildiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle, EPA AŞ. hakkındaki davanın reddine, davalı ....’nin dava dışı taşıyıcı firmanın acentesi olması nedeniyle, bu davalı hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.