Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/89 K.2010/1927

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/05/2007 gün ve 2006/184-2007/118 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.09.2009 gün ve 2007/14355 - 2009/9437 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin merkezi A.B.D'de bulunan 7/ELEVEN İNC. firması ile imzaladığı "Bölge Lisans Anlaşması" ile "7/ELEVEN" markasının Türkiye temsilciliğini aldığını, davalının önceki lisans sahibi olan Opet Gıda A.Ş.

Ile mağaza lisans ve işletici firma sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşme ile davalıya ait mağazanın 7-ELEVEN adı altında işletilmesi ve 7-ELEVEN marka ve işletme hakkının kullanılmasının davalı şirkete verildiğini, müvekkilinin eski lisansör olan Opet Gıda'nın tüm haklarını devraldığını, davalının işlettiği mağazayla ilgili tüm demirbaş ve yatırımları Opet Gıda tarafından yapılıp Demirbaş ve Stok Satış Sözleşmesiyle müvekkiline devredildiğini, Opet A.Ş. ile bayiler arasında imzalanan sözleşmelerdeki tüm haklar ve 7-ELEVEN markasının Türkiye'deki tek yetkili ve temsilci olarak markayı kullanma, franchise verme,

mağaza açma haklarının müvekkili şirkete geçtiğini, davalıya 28.08.2003 tarihinde müvekkili ile sözleşme imzalaması için uyarı yazısı gönderilmesine rağmen davalının yeni tip sözleşmeyi imzalamaya yanaşmadığı gibi, eski sözleşmemenin geçerli olduğuna dair ihtarname keşide ettiğini, davalının önceki lisans sahibi Opet Gıda A.Ş.. ile yaptığı sözleşmenin hakklı nedenlerle feshedildiğini, davalının feshe rağmen halen 7-ELEVEN markasını kullanıp mağaza işlettiği ve dışarıdan temin ettiği ürünleri satışa arz ettiğini, imzaladığı sözleşmenin 5. maddesi uyarınca vermek zorunda olduğu teminatları vermediği,

borçlarını da ödememesi nedeniyle esasen sözleşmenin geçerli hale gelmediğini ileri sürerek, davalı ile imzalanan mağaza lisans ve işletici firma sözleşmesinin haklı nedenlerle feshine, davalıya teslim edilen demirbaşların ve mağazaya yapılan yatırımların tespit ve istirdatına, bulunmaması halinde bedellerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairemizce 556 sayılı KHK'nın 21. maddesinde koşulların bulunmadığı gerekçesiyle onanmıştır. Davacı vekili, karar düzeltme talep etmiştir. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.