Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/9093 K.2010/8476

Taraflar arasında görülen davada Bursa 6.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.12.2005 gün ve 2001/74-2005/598 sayılı kararı onayan Daire’nin 04.06.2009 gün ve 2009/5261-2009/6854 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili ve davalı ... A.Ş.vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya Içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, davalıların işleten, sürücü ve sigortacısı olduğu araçların karıştığı kazada davacıların murisi ...' in öldüğünü belirterek toplam 17.000.000.000 TL manevi tazminat ve toplam 1.500.000.000 TL destek tazminatının olay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken müteselsilen tahsliini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle eş ... için 37.480.028.481 TL, ... için 14.402.847.838 TL, ... için 6.135.833.532 TL maddi tazminatın ıslah tarihinden itibaren yasal faiziyle müştereken müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili ile davalı ... ve ... davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davacı ...' in 28.944,22 YTL, ...' in 10.809,01 YTL ...' nin 6.135,83 YTL destek zararı bulunduğu, davacı ... için 3.000 YTL, ... ve ... için 2.000 er YTL, ... için 1.000 YTL manevi tazminatın uygun görüldüğü belirterek Kapital Sigorta A.Ş.dışındaki davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne, destek tazminatından 1.500 YTL'na ve tüm manevi tazminat tutarına olay tarihinden itibaren, ıslah edilen destek tazminatı tutarına ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülerek davalı ... A.Ş., ..., ...' dan müteselsilen tahsiline karar verilmiş, davacılar vekili ile davalı ... A.Ş.vekilinin temyizi üzerine hüküm Dairemizce onanmıştır.

Dairemiz temyiz onama ilamında, hükmü temyiz eden davalı ... A.Ş.' nden tahsiline karar verilen 2.182,50 YTL bakiye temyiz harcını yatırmadan ilamı tebliğe çıkarmak isteyen davacılar vekilinin talebinin reddine dair mahkemenin 04.11.2009 tarihli ek kararını davacılar vekili temyiz etmiş, ayrıca davacılar vekili ve davalı ... A.Ş.vekili karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

1-Asıl ve birleşen davada davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmakta olup, davacılar vekili reddedilen manevi tazminat taleplerinden dolayı onama ilamına karşı davalı ... A.Ş.vekili de davacılar lehine hükmedilen maddi tazminatların onanmasına karşı karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Davacılardan ...' ın red edilen manevi tazminat miktarı 2.000 TL, ...' ın 6.000 TL, birleşen davada davacı ...' nün ise 1.000 TL olup, ihtiyari dava arkadaşlığı nedeniyle, karar düzeltme istemi sınırının belirlenmesinde her bir davacının talebi ayrı ayrı nazara alınacağından, temyiz inceleme tarihi itibariyle, belirtilen davacıların red edilen manevi tazminat talepleri değeri ile davalı ...

A.Ş.vekilinin davacılardan ... lehine hükmedilen 6.135 TL maddi tazminatın onanmasına yönelik karar düzeltme talebinin değeri HUMK' nun 440/III-1.maddesinin değişik hükmünce öngörülen 8.510 TL' lik sınırın altında bulunduğundan davacılar vekilinin tüm karar düzeltme dilekçesinin, davalı ... A.Ş.vekilinin de davacı ... lehine hükmedilen maddi tazminata yönelik karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ... A.Ş.vekilinin davacı ... dışındaki diğer davacılara yönelik karar düzeltme itirazlarının incelenmesinde dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... A.Ş.vekilinin HUMK.'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmiştir. 3-Davacılar vekilinin, mahkemenin 04.11.2009 günlü ek kararını temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davalarından dolayı davanın kısmen kabulüne dair mahkemenin 27.12.2005 günlü kararını davacılar vekili ile davalı ...

A.Ş. vekilinin temyizi üzerine onayan Dairemizin 04.06.2009 gün 2009/5261 Esas 2009/6854 Karar sayılı karanının davalı tarafa düşen bakiye onama harcı ödenmeksizin taraflara tebliğ edilmesi talebini içeren, davacılar vekilinin 09.10.2009 tarihli dilekçesi üzerine mahkemece 04.11.2009 gün 2001/74 Esas 2005/598 Karar sayılı "ek karar" ile 492 sayılı Harçlar Kanunun 28/a ve 32.maddesi uyarınca bakiye onama harcının ödenmesi gerektiğinden ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi hükümleri ile 492 sayılı Harçlar Kanunu hükümleri arasındaki çelişki var ise de harcın makul seviyede olduğu da belirtilerek talebin reddine karar verilmiş,

davacılar vekili bu ek kararı yasal süresinde temyiz etmiştir.

Davacılar vekili, davalıya düşen bakiye 2.182,50 TL temyiz ilam harcını da ihtirazi kayıtla ödeyerek kararı tebliğe çıkarmış, bilahare de onama ilamına karşı, manevi tazminatlar yönünden karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Mahkemece 492 sayılı Harçlar Kanunu' nun 28.maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin ikinci cümlesinde yer alan "karar ve ilam harcı ödenmedikçe ilgiliye ilam verilmez" hükmüne dayanılarak, Yargıtay onama ilamında davalıya düşen bakiye temyiz onama harcını da ödemesi şartıyla onama ilamının taraflara tebliğe çıkarılabileceği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiş ise de, bu karara esas alınan yasa hükmü Anayasa Mahkemesi' nin 17.03.2010 tarihli 27524 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.02.2010 gün ve 2009/27-2010/9 sayılı kararı ile,

bireylerin hak arama özgürlüğünü engelleyici nitelik taşıdığı belirlenerek iptal edilmiş, ancak aynı kararla 492 sayılı Harçlar Kanunu' nun 32.maddesinin "yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamaz" hükmünü içeren birinci cümlesinin Anayasa' ya aykırı olmadığına ve bu hususdaki itirazın reddine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi' nin bu kararına göre onama ilamının taraflara tebliği için bakiye temyiz ilam harcı yatırılması gerekmemekte ise de, müteakip işlem olan karar düzeltme istemi için, bakiye temyiz harcının yatırılmış olması şarttır.

Bu nedenlerle, davacılar vekilinin ek karara ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile, Yargıtay ilamının taraflara tebliği aşamasında davalı tarafa düşen bakiye temyiz ilam harcının da tebliğe çıkarma talebinde bulunan davacılarca yatırılmış olması gerektiğinden bahisle ilamın teblige çıkarılması talebini reddeden mahkeme ek kararının bozulması gerekmiştir.