Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/9297 K.2010/10546

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.06.2008 gün ve 2007/94-2008/120 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.04.2010 gün ve 2008/12663-2010/4028 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "TOP KEK" ibareli tanınmış markaların ve aynı ibareli ambalajı içeren endüstriyel tasarım tescil belgesinin sahibi olduğunu, davalı şirketin de aynı sınıf emtealar üzerinde "TOP SAN" ibaresinin marka olarak adına tescili için başvuruda bulunduğunu, böylelikle davalının müvekkiline ait "TOP" esas unsurlu markalarının ayırt ediciliğine ve itibarına zarar verdiğini, başvuruya yaptıkları itirazın diğer davalı TPE'nce kesin şekilde reddedildiğini ileri sürerek, davalı TPE – YİDK'nun 20.03.2007 tarih ve 2006/M-4785 sayılı kararının iptalini, tescil edilmiş olması halinde davalı şirket markasının hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tarafların markaları arasında 556 sayılı KHK'nin 7/1-b ve 8/1-b maddeleri anlamında aynı veya ayırt edilemeyecek kadar yada iltibas tehlikesi yaratacak derecede bir benzerliğin bulunmadığı, davalı tarafından ticaret ünvanı olan "..." ve "Sanayi" kelimelerinin ilk hecelerinin birleştirilmesiyle "TOPSAN" markasının oluşturulduğu, davacının tasarımları ile davalı şirket markalarının bir benzerliğinin de olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.04.2010 tarihli kararı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.