KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/9492 E., 2010/10944 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.05.2008 gün ve 2005/431-2008/269 sayılı kararı onayan Daire’nin 05.04.2010 gün ve 2009/12520-2010/3687 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalının kendisine tahsis edilen data hatları üzerinden yurt dışındaki telefon şirketleri ile anlaşmalar yaparak ses iletimi sağladığını, böylece davalının yaptırdığı uluslararası telefon görüşmelerinin müvekkiline ait uluslararası santraller üzerinden gerçekleşmediği için eksik ücretlendirildiğini ve müvekkilinin zarara uğratıldığını ileri sürerek, şimdilik 3.029.518,69 YTL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davacının sunduğu özel nitelikli delil tespiti raporunun, zarara konu olan temel iddiayı teknik olarak belirlemeye elverişli bulunmadığı, davalı şirketin data hatları üzerinden ses iletimi sağladığına dair somut bir delilin sunulamadığı, bunun için davalıya tahsis edilen part üzerinde protokol analyşer cihazı kullanılarak ses paketlerinin gözlenmiş olması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 05.04.2010 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/9492, K. 2010/10944, 28 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama