Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/9511 K.2012/2226

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30.03.2010 tarih ve 2004/337-2010/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı şirket denetçileri, JAMAK A.Ş.’nin eski yönetim kurulu üyesi ve denetçisi olan davalılarca kullanılan ve kullandırılan kredilerle şirketi zarara uğrattıklarını, Dindar Can ve ...’e usulsüz olarak üstün hizmet ödülü altında ödeme yapıldığını, davalıların ibra edilmediğini ileri sürerek, şimdilik 35.000 TL liranın zarar tarihinden itibaren en yüksek mevduat faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, usulsüz ve zararlandırıcı işlem iddialarının dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, şirketin zarara uğratılması iddiası yönünden bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılmak üzere şirketin defter ve belgelerinin araştırıldığı, ancak bütün aramalara rağmen ulaşılamadığı, davacı şirketin ... Holding bünyesinde bulunmak suretiyle diğer şirket ve banka kefaleti ile aldığı ve alındıktan sonra holdinge aktarılan krediler ile ilgili olarak karar tarihine kadar herhangi bir ödemenin olmadığı, henüz bir zararın gerçekleşmediği, zarar iddiasının da bu aşamada subut bulmadığı, hizmet üstün primi ödenmesine ilişkin kararlara iştirak eden davalılar yönünden bu eylemin haksız fiil oluşturmadığı, kararda imzası bulunmayan ...'ün esasen sorumluluğunun başlangıçtan beri bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.