Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/9538 K.2012/728

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/02/2010 tarih ve 2009/378-2010/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davaya konu iki adet bononun davalıdan ciro yoluyla alındığını, vadesi gelince gerek keşideci gerekse ciranta olan davalı tarafından oyalandığını, bu nedenle protesto yapılamadığını, ödemenin de olmadığını ileri sürerek, senet bedellerinin toplamı olan 187.000 TL'nin şimdilik 10.000 TL'sinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Gaziantep Mahkemelerinin yetkili olduğunu, taraflar arasında ticari ilişki bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, taraflar arasında bir ticari ilişki ve sözleşmenin varlığı halinde davacının para alacağına ilişkin olarak kendi ikametgah mahkemesinde dava açabileceği, davacının bu hususu kanıtlayamadığı, davalının ticari ilişkiyi inkar ettiği senetteki yetki şartının senetlerin protesto edilmemesi nedeniyle ciranta olan davalıya karşı ileri sürülemeyeceği gerekçeleriyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

21,15 H · 17,15 PH · 04,00 BK · 26.01.2012 - SK