Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/9576 K.2012/3076

Taraflar arasında görülen davada Üsküdar 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.02.2010 tarih ve 2009/242 - 2010/47 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinden para tahsil ettiğini ancak geri vermediğini, tahsili için yabancı mahkemede açılan davanın kabul edildiğini ileri sürerek, Federal Almanya Cumhuriyeti Hamburg Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 327 O 166/06 numaralı kararının ve yargılama masraflarına dair hükmünün tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının aslının ve onaylı tercümesinin mevcut olduğu ve kararın kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne, Federal Almanya Cumhuriyeti Hamburg Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 327 O 166/06 numaralı kararının tenfizine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde iki ayrı talepte bulunmuş olup, hem yabancı mahkemenin 327 O 166/06 no'lu dosyadan verilen 13.02.2007 tarihli ilamının hem de yargılama masraflarına dair kararının tenfizine karar verilmesini istediği halde mahkemece, davacının yargılama masraflarına ilişkin yabancı mahkeme ilamının tenfizi talebi hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmeksizin sadece 13.02.2007 tarihli 327 O 166/06 nolu kararın tenfizi yönünde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.