Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/9633 K.2010/11611

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.06.2008 gün ve 2007/233 - 2008/206 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.04.2010 gün ve 2008/13080 - 2010/4422 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı ... kendi adına asaleten çoçukları adına velayeten, eşi ... 'in davalı şirkete 11.01.1991 başlangıç ve 11.01.2006 bitiş tarihli 15 yıl süreli Hayat Sigortası yaptırdığını, 30.03.1995 yılında ölümü üzerine davalı tarafından 623.440.000.- TL'nın ödendiğini, zor durumda bulunması nedeniyle bu parayı aldığını ve ne olduğunu bilmeden bir belgeyi imzaladığını, poliçe aslı ve makbuzlarını istemesine rağmen verilmediğini, imzaladığı belgenin ibraname olduğunu bilmediğini ileri sürerek, ödenmesi gerekli vefat tazminatı, kar payı ve diğer alacak miktarının en yüksek faiz oranı ile tespiti ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı ...'nin 1995 yılı Nisan Ayına kadar primlerini ödediğini daha sonra ödemede bulunmadığından dolayı TTK ve Poliçe Genel Şartları gereğince poliçenin tenzil işlemine tabi tutulduğunu, en son ödenen aylık primin 190.000.-TL'nın 400 katı 76.000.000.-TL vefat tazminatına ve kar payı tahakkuk ettirilerek toplam 623.440.000.- TL davacılara ödendiğini ve ibranamenin düzenlendiğini savunarak, davanın yetki, görev ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, ibranamenin düzenlenmesinde BK'nun 33. maddesi anlamında davalı şirketin ikrahından söz etmenin mümkün bulunmadığı, davacıların talep edebileceği tazminat miktarının 622.434.177.-TL, ödemenin ise 623,440.000.-TL olmakla, gabinin objektif unsuru olan edimler arasındaki açık nispetsizlik şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilince temyizi üzerine onanmıştır.

Davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.