Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/9676 K.2012/1195

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/04/2010 tarih ve 2008/462-2010/226 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının kardeş olduklarını, müvekkilinin imzalayıp davalıya verdiği bonoya ilişkin borcun ödendiğini, davalının bononun yanında olmadığını beyan ettiğini, tarafların kardeş olmaları nedeniyle müvekkilinin davalıya güvendiğini, ancak davalının bu senedi takibe koyarak icra baskısı altında müvekkilinden mükerrer tahsil ettiğini ileri sürerek, 9.195 TL'nin temmerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.