Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/9688 K.2010/9489

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.04.2008 tarih ve 2007/440 - 2008/386 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan hesabından müvekkili şirketin bilgisi ve rızası dışında internet bankacılığı bilgi ve şifrelerinin kullanılarak 4.900,00 YTL’nın üçüncü bir şahsa ait hesaba havale edildiğini, sözkonusu işlemin davalı bankanın müşterilerine sunduğu internet bankacılığı hizmetinin yeterli ve korunaklı olmayışından kaynaklandığını, davalı bankanın istemde bulunulmasına rağmen hesaptan çekilen miktarı ödemediğini ileri sürerek, 4.900,00 YTL’nın 27.09.2005 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalı bankadan alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın müvekkili bankaya yöneltilmesinin usulsüz olduğunu, davaya konu olayda müvekkili bankanın hiçbir kusur ve ihmalinin bulunmadığını, davacının internet bankacılığını kullanırken hiçbir uyarıya dikkat etmediğini, gerekli özeni göstermediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu işlem nedeniyle davalı bankanın sorumlu olduğu sonucuna varılarak, davanın kabulü ile 4.900,00 YTL’nın 27.09.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ve katılım yolu ile davacı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazına gelince; davacı, istediği miktarın mevduata uygulanan en yüksek faiz oranıyla tahsilini istemesine rağmen mahkemece yasal faiz oranı üzerinden hüküm kurulmuştur.

TTK’nun “Ticari işler” başlığı altında düzenlenmiş bulunan 3. maddesinde bir ticarethane veya fabrika yahut ticari şekilde işletilen diğer bir müesseseyi ilgilendiren bütün muamele, fiil ve işlerin ticari iş olduğu belirtilmiş olup, anılan Kanun’un “Ticari davalar ve delilleri” başlığı altında düzenlenmiş bulunan 4. maddesinin 6. bendinde de bankalar ve ödünç para verme işleri kanunlarında tanzim olunan hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava sayılacağı düzenlenmiştir.

Anılan kanun hükümleri ile davacının davalı banka nezdinde hesabının bulunması nedeniyle aralarında akdi ilişkinin mevcut olmasına göre de davanın ticari nitelikte olduğunun kabulü ile 3095 sayılı Kanun’un 2/2. maddesi uyarınca hüküm altına alınan tutara avans faizi oranlarının uygulanması mümkün olup, davacının mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanması yönündeki isteminin ticari işlerde uygulanan avans faizi oranını da içerdiğinin kabulü gerektiğinden hüküm altına alınan miktarın avans faiz oranı ile tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yasal faiz oranlarının uygulanmasına karar verilmesi doğru görülmemiş olup,

kararın bu nedenle bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazının kabulü ile hükmün bu yönden HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.