Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/970 K.2011/10518

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/10/2009 tarih ve 2007/224-2009/482 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait davalı bankadaki hesabından parola ve şifresi kırılarak 29.01.2007 tarihinde peş peşe yapılan 10 ayrı işlemle toplam 22.600 TL'nin Tahsin Dursun, ... ve Yaşar Seyir isimli kişilerin sahte kimlikle açılan hesaplarına aktarıldığını, işlemlerin internet bankacılığı aracılığıyla gerçekleştirildiğini, müvekkilinin hesabını kontrol etmek istediği sırada hesabı açamadığı için durumu farkettiğini, müvekkilinin kusursuz olduğunu, davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek 22.600 TL'nin 29.01.2007 tarihinden itibaren ticari avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin her türlü güvenlik önlemini aldığını, şifre ve parolanın davacının egemenlik alanından ele geçirildiğini, davacının kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının hesabından internet bankacılığı üzerinden sahte ve peş peşe yapılan işlemler neticesinde 22.600 TL'nin başka hesaplara havale edildiği, davalının bir güven kurumu olarak objektif özen yükümlülüğünün bulunduğu, dolayısıyla hafif kusurlardan dahi sorumlu olduğu, davacının da kişisel bilgilerini koruyamadığı, bu durumda davacının 1/4, davalının 3/4 oranında kusurlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 16.950 TL alacağın 29.01.2007 tarihinden itibaren değişen oranlar uygulanmak suretiyle yürütülecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.