KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/9928 E., 2010/10823 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.07.2008 gün ve 2005/427-2008/540 sayılı kararı bozan Daire’nin 10.05.2010 gün ve 2008/13470-2010/5129 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin yurt dışına kumaş ihraç ettiğini, ihracatın davalı banka aracılığıyla yapıldığını, davalının verilen talimatlara aykırı hareket ederek, muhabir bankaya yanlış talimat vererek ihracatın banka garantisi dışına çıkmasına sebep olduğunu, müvekkilinin ihracat bedelini ithalatçı firmadan ve muhabir bankadan tahsil edemediğini ileri sürerek, 54.694,17 Euro alacağın ticari faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin davacının talimatlarına uygun hareket ettiğini, davacının ihracatta banka avalinin kaldırılmasını talep etiğini savunarak, davanın reddini isemiştir.
Mahkemece, davacının yaptığı ihracata, davalı bankanın hatalı ve talimata aykırı olarak banka garantisini kaldıracak şekilde işlem yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle, 52.880,51 Euro alacağın ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen karar,davalı vekilinin temyizi üzerine diğer temyiz itirazları reddedilip, bozma ilamında yazılı gerekçelerle davalı yararına bozulmuştur.
Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/9928, K. 2010/10823, 26 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama