Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/9941 K.2010/10495

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 14.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.12.2009 gün ve 2009/261-2009/801 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.04.2010 gün ve 2010/1975-2010/4499 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan sağladığı kredi ile satın aldığı kamyonetin çalındığını, taraflar arasında yapılan taşıt kredisi ve rehin sözleşmesine göre davalı bankanın menfaat sahibi olarak aracın sigortasını yaptırmaya yetkili olduğunu, müvekkilinin sözleşmeye güvenerek ve taşıtın sigortasının yapıldığını sanarak herhangi bir sigorta yaptırmadığını, çalınma olayından önce bankanın sigorta şirketine teklif gönderdiğini ancak sigorta poliçesinin düzenlenmediğini, bu durumun müvekkiline bildirilmediğini ileri sürerek, 50.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin 11.maddesine göre müvekkilinin sigorta yaptırma zorunluluğunun olmadığını, müvekkili tarafından dava dışı sigorta şirketine başvurulduğunu, bu sigorta şirketi tarafından ödenmesi gereken prim miktarının bildirilmesine ve bunun davacıya iletilmesine rağmen davacı tarafından prim tutarının yüksek bulunarak başka bir sigorta şirketine sigorta yaptırılacağının beyan edildiğini, davacının daha sonra da bu konuda davalı bankayı aramadığı gibi sigorta primini de ödemediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin davanın reddine dair verdiği kararının Dairemizce bozulması sonrasında davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın ikinci kez Dairemizce bozulması sonrasında bozma kararına uyan mahkemece; aracın riziko tarihindeki değerinin 42.000,00 TL olduğu ve bu miktarı sigorta yaptırma yükümlülüğünü üzerine alan davalının tazmin etmesinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar,davalı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.