Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/9966 K.2012/1765

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 23/03/2010 tarih ve 2008/477-2010/126 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının talimatı ile davaya konu konteyner içinde yer alan kompresör ve aksamının İstanbul’dan gemiye yüklenerek Cezayir’in Alger Limanına indirildiğini, emtianın alıcı tarafından teslim alınmaması nedeniyle 90 günlük demuraj ücretinin davalı tarafından ödendiğini, ancak navlun ücreti ile konişmento gereği ödenmesi gereken konteyner bedelinin ödnmediğini ileri sürerek, 6.950 USD’nın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu malın alıcısı tarafından teslim alınmaması nedeniyle genel prensipler ışığında, navlun ücreti ve konteyner bedelinden davalı taşıtanın sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 6.950 USD’nın 15.12.2008 dava tarihinden itibaren kamu bankalarınca USD’ye verilen en yüksek yıllık faiz oranı tahakkuku ile fiili ödeme günündeki Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden Türk lirası karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.