Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/9968 K.2010/8935

Taraflar arasında görülen davada Silvan Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.07.2008 tarih ve 2007/371-2008/173 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, Silvan-Bismil arası minibüs hattını 4.250 YTL karşılığında satın aldığını, yönetim kurulunun 22.09.2006 tarih ve 2006/17 nolu kararı ile hakkında ihraç kararı verildiğini, ihraç kararının iptal edilmesine rağmen tekrar ortaklığa alınmadığını, ayrıca 23.06.2007 tarihli olağan genel kurulda, müvekkilinin tekrar ortaklığa alınmamasına, çalışma yapan 7 araçtan 1000 YTL alınmasına karar verildiğini, mahkeme kararının tanınmadığını, maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, genel kurul kararının iptalini, 5.000 YTL maddi ve 3.000 YTL manevi tazminatın reeskont faiziyle davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ..., davacının minibüs hattında devamlı olarak çalıştığını, zararının olmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı kooperatif ve ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı kooperatif tarafından davacının ihracına karar verildiği, kararın iptal edildiği, buna rağmen ortaklığa iade edilmediği, yönetim kurulu üyelerinin kendilerine yüklenen görevleri kasten veya ihmal ile yerine getirmemeleri durumunda sorumlu olacakları gerekçesiyle, davanın kabulüne, 5.000 YTL maddi ve 3.000 YTL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, genel kurul kararının iptaline karar verilmiştir.

Mahkemenin 11.07.2008 tarihli ek kararı ile davalılar ... ve ... hakkında temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davalılar ..., ..., ... temyiz etmiştir.

Mahkemece, davalılar ... ve ...’ın süresinde temyiz isteğinde bulunmadığından söz edilerek temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Tebligat Kanunu’nun 20. maddesinde, 13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerde yazılı şahıslar, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka yere gittiğini belirtirlerse; keyfiyet ve beyanda bulunanın adı ve soyadı tebliğ mazbatasına yazılarak altı beyan yapan tarafından imzalanır ve tebliğ memuru tebliğ evrakını bu kişilere verir. Bu kişiler tebliğ evrakını kabule mecburdurlar. Kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka bir yere gittiğini belirten kimse, beyanını imzadan imtina ederse, tebliğ eden bu beyanı şerh ve imza eder. Bu durumda ve tebliğ evrakının kabulden çekinme halinde tebligat, 21 inci maddeye göre yapılır denilmektedir.

Dosya içerisinde bulunan tebligat tutanaklarının incelenmesinde; davalıların dışarıda olması sebebiyle tebligatın Eyüp Manaz isimli kişiye yapıldığı, bu kişinin aynı yasanın 13,14,16,17,18 maddelerinde belirtilen kişilerden olup olmadığının açık şekilde belirtilmediği, ayrıca kararı sonradan temyiz eden davalı ... hakkında da aynı şekilde tebligat yapıldığı, bu durumda tebligatların 7201 Sayılı Yasanın 20, 21. maddelerine uygun olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, kararın süresinde temyiz edildiğinin kabulü ile yerel mahkemesinin temyiz dilekçesinin reddine dair 11.07.2008 tarihli kararın ortadan kaldırılmasına, ayrıca davalı ... ’cının temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşılmakla hükmün esasının incelenmesinde;

Davacı iddiasında ihraç kararının iptaline rağmen bu kararın davalı kooperatif yöneticilerince dikkate alınmadığını ve 23.06.2007 tarihli genel kurulda kendisinin tekrar üyeliğe alınmaması yolunda karar verilerek çalışmasının engellendiğini ve bu yüzden zarara uğradığını belirterek maddi ve manevi tazminatın davalılardan tahsilini istemiş, ayrıca aynı genel kurulda 6 ncı madde de dönerli olarak araç çalıştırılması yolunda alınan kararın iptalini talep etmiştir.

Davacının zarara uğradığını öne sürdüğü hususların genel kurulda alınan kararlara ilişkin bulunması nedeniyle davalı kooperatif yöneticilerinin hangi nedenle sorumlu tutulduklarının karar yerinde gerekçeleri ve delilleri gösterilip tartışılmamış olması doğru olmadığı gibi, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmaksızın ve olayda manevi tazminat koşullarının nasıl gerçekleştiği tartışılmaksızın talep gibi maddi ve manevi tazminatın aynen benimsenmiş olması da isabetsiz olup, kararın temyiz eden davalılar yararına bozulması gerekmiştir.