Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1011 K.2012/6727

Taraflar arasında görülen davada Köyceğiz Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi’nce verilen 18/05/2010 tarih ve 2010/49-2010/141 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili olan ER DAĞITIM A.Ş.'nin Denizbank'a ait 7 adet çek yaprağının kaybettiği için ilgili bankaya ibraz edemediklerini, bankanın da bunun üzerine kendilerinden ilgili çek yapraklarıyla çek iptali davası açmasını istediğini, bu süre zarfında da davacının hesabına bloke koyarak 3.946,58TL'nin müvekkiline ödenmesini engellediğini, hukuki yararın bulunmaması nedeniyle müvekkilinin çek iptal davası açmayacağı için hesabındaki blokenin kaldırılmasını davalı bankadan istediğini ancak davalının olumlu yanıt vermediğini ileri sürülerek hesabındaki blokenin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bu davanın 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında kanundan kaynaklanmadığını, ayrıca bankanın her çek yaprağının ibrazı halinde 500TL ile sorumlu olduğunu ve ibraz halinde bu parayı ödemek zorunda olduğunu, hesap üzerine bloke koymasının 3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun'un 10. maddesi gereği mevcut olan rizikodan kaynaklandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme iddia, savunma ve tüm delillere göre, uyuşmazlığın çek hesabı açılması nedeniyle ortaya çıktığını, bu nedenle mahkemenin görevli olduğunu, blokenin konulabilmesi için davalı bankanın her çek yaprağı için sorumlu olduğu 500,00TL'nin ödenmiş olmasının gerektiği ancak bankanın herhangi bir ödeme yapmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, hesap üzerindeki blokenin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-4822 sayılı Kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/e maddesinde tüketici, "mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi", 3(h) bendinde tüketici işlemi, "mal veya hizmet piyasalarında tüketici ile satıcı-sağlayıcı arasında yapılan her türlü hukuki işlem" olarak tanımlanmış, aynı yasanın ikinci maddesinde ise "Bu Kanun'un birinci maddede belirtilen amaçlarla mal veya hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birinin oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsayacağı" belirtilmiştir.

Somut olayda davalı Banka nezdinde mevcut davacının ticari nitelikteki hesabına bloke konulmasından ötürü davacının zarar gördüğü iddia edilmiş olmasına ve uyuşmazlık 5411 ve 5941 sayılı Yasa kapsamından kaynaklanmakla TTK'nun 4.maddesi gereğince ticari iş niteliğinde bulunmasına göre, 4077 sayılı Yasa kapsamında kalan tüketiciden ve bir tüketici işleminden söz etme imkanı bulunmaması nedeniyle mahkemece davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla devam edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmadığından mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.