Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/10253 K.2012/16986

Taraflar arasında görülen davada Kartal(Kapatılan) 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/09/2010 tarih ve 2009/553-2010/1224 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Reysaş Taş. ve Loj. Tic A Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı emtianın Türkiye/ Fransa arası taşınması sırasında İstanbu/Kartal'da meydana gelen tek taraflı kaza sonucu hasar gördüğünü, davalıların taşıyıcı, sürücü ve CMR sigortacısı olduğunu, sigortalının zararının karşılandığını ileri sürerek, 2.780 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Reysaş Taş. A.Ş. vekili, hasarın taşıma sırasında gerçekleştiğinin ispatlanması gerektiğini, faizin CMR 27. maddeye göre talep edilebileceğini, araç sürücüsünün tam kusurlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Başak Groupama Sig. A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., olayda kusuru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sigortalıya ait emtianın taşınması sırasında hasar gördüğü, hasardan davalıların sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 2.780 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Reysaş Taş. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Reyşaş Taş, AŞ. vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak; dava nakliyat sigortasından kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece ödeme tarihinden itibaren faizin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Oysa, CMR 27. maddesinde temerrüt faizinin başlangıcının ödeme isteğinin yazılı olarak taşıyıcıya yapılan başvuru tarihi, böyle bir başvuru yapılmadan doğrudan dava açılması halinde davanın açıldığı tarih olacağı hükme bağlanmış olup, mahkemece, anılan düzenleme dikkate alınmadan davacının sigorta ettirene ödeme yaptığı tarih itibariyle temerrüt faizine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.