Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1037 K.2012/7837

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/11/2010 tarih ve 2010/32-2010/271 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı İETT Genel Müdürlüğüne ait ve davalı ... yönetimindeki araçla yolcu olarak seyahat ettiğini, araç sürücüsünün müvekkilinin inmesini beklemeden hareket etmesi nedeniyle düşerek yaralandığını, kazanın oluşumunda davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu ileri sürerek, 25.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İETT vekili, kazada idare çalışanın kusurlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin kusurlu olmadığını, aracın durmasını beklemeden inmesi nedeniyle davacının yaralandığını, istenen manevi tazminatın zenginleşmeye sebebiyet vereceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı kapsamında yapılan yargılama sonucunda, tarafların maddi ve içtimai durumları, kusur durumu, davacının yaralanması, çekmiş olduğu elem ve ızdırap dikkate alınarak manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.