Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/10420 K.2013/13615

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret (Kadıköy 4. Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 24/02/2011 tarih ve 2008/764-2011/81 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25.06.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uzun yıllardır alt taşıyıcı sıfatıyla, üst taşıyıcı davalının İtalya Türkiye arası taşıma işlerini üstlendiğini, tarafların cari hesap usulünce çalıştığını, davalının son yapılan taşımalara ilişkin navlun ücretlerini ödemediğini ileri sürerek, toplam 79.381,79 Euro'nun avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, MÖHUK.'nun 40. ve HUMK.'nın 9. maddeleri uyarınca Türk Mahkemelerinin davada yetkili olmadığını, 2004-2005-2006 yıllarına ait ve 16/03/2007 tarihli faturalara dayalı olarak 16/09/2008 tarihinde açılan davanın, CMR. 32. maddesi uyarınca 1 yıllık yasal süre içinde açılmadığından zaman aşımına uğradığını, taraflar arasında bir cari hesap ilişkisinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, uyuşmazlığa CMR. Konvansiyonu hükümlerinin uygulanması gerektiği, usul hukuku bakamından ise navlun ücretinin götürülecek borçlardan olduğu, bu nedenle BK.'nun 73. ve HUMK.'nın 10. maddeleri uyarınca davalının yetki itirazının reddine karar verildiği, taraflar arasında yazılı bir cari hesap sözleşmesinin bulunmadığı, dava konusu taşımaların CMR Konvansiyonu'nun 34. maddesi kapsamında olduğu, CMR.

32. maddesi uyarınca taşıma sözleşmesinden doğan alacakların geç ödenmesi nedeniyle istenecek faiz talepleri de dahil olmak üzere, açılan tüm davaların 1 yıllık zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, davacının davaya konu ettiği faturaların 12/11/2004-16/03/2007 tarihleri arasında olduğu, davanın ise 16/09/2008 tarihinde açıldığı gerekçesiyle zaman aşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca, bu durumda dava değeri üzerinden mümeyyiz davalı şirket yararına nispi vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde maktu vekalet ücreti takdir edilmiş olması doğru değilse de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi, yargılamanın yeniden icrasını gerektirmediğinden, HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.