Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/10454 K.2012/16733

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/12/2010 tarih ve 2006/584-2010/215 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin büro mobilyaları ile ilgili 5 adet endüstriyel tasarım tescil belgesi bulunduğunu, söz konusu ürünlerin davalı tarafından müvekkilinin izni olmaksızın üretilip satıldığını ileri sürerek, 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini savunmuştur.

Davalı-karşı davacı vekili, davaya konu ürünlerin birçok firma ve müvekkili tarafından yıllar önce kamuya sunulduğunu, davacının harcıalem olmuş bu mobilyaları adına tescil ettirerek tekel yaratmaya çalıştığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı davada yenilik ve ayırt edicilik unsurunu taşımadıklarını iddia ettiği 2004 04005 ve 2004 04024 nolu endüstriyel tasarım tescillerinin tamamının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hükümsüzlüğü talep edilen tasarımların gerek davalı-karşı davacı gerekse dava dışı bir firmanın reklamlarıyla tescilden önce kamuya sunulduğu, başvuru tarihi itibariyle tasarımların yeni olmadıkları, ayırt edici nitelik taşımadıkları, bu nedenle tasarıma tecavüzün oluşmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.