Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/10595 K.2012/17710

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/03/2011 tarih ve 2010/1067-2011/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı bankaya ait [KART] nolu kredi kartını hiç kullanmadığı ve hiç görmediği halde kendisinden para tahsil edildiğini ileri sürerek 1.923,00 TL' nın yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu olayın daha önce İstanbul 2. Tüketici Mahkemesi'nin 2008/288 Esas sayılı dosyası ile hüküm altına alınmış olup bu hükmün de kesinleştiğini, yine aynı konuyla alakalı olarak davacı tarafından İstanbul 1. Tüketici Mahkemesi'nin 2010/434 Esas sayılı dosyasıyla açılan davada kesin hüküm sebebiyle reddedildiğini, aynı konuyla alakalı olarak tekrar dava açılarak bir karar verilmesine imkan olmadığını, bu nedenlerle kesin hüküm itirazında bulunduklarını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, İstanbul 2.Tüketici Mahkemesi'nin 2008/288 Esas sayılı dosyasında ... tarafından Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. aleyhine açılan Alacak davası olduğu, yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verildiği, verilen kararın davacı tarafından temyiz edildiği, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 2009/7044 Esas 2009/13160 Karar sayılı ve 12.11.2009 tarihli ilamı ile temyiz dilekçesinin reddine karar verildiği, böylece aynı konuda davacı tarafından aynı kredi kartı borcu ile ilgili Tüketici Mahkemesi'nde görülen dava red olunup kesinleşmiş olduğu gerekçesiyle kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.