Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/10633 K.2012/16929

Taraflar arasında görülen davada Polatlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/03/2011 tarih ve 2009/471-2011/115 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, eşyalarını Erzurum İli'nden Ankara İli Polatlı İlçesi'ne taşıtmak üzere davalılara ait Destan Nakliyat Firması ile sözleşme yaptığını, taşıma ücretini tam olarak ödediğini, taşıma işlemini gerçekleştirirken gereken itina gösterilmeyerek eşyalarına zarar verildiğini, evinin hazır olmayışından dolayı eşyaların 1,5 ay süre ile firmanın deposunda kaldığını, 1,5 ay sonra eşyaların eve getirilmesini istediğinde taşıma için kendisinden 400 TL daha istendiğini ve bu fazladan ücreti ödemek zorunda kaldığını, eşyaların montajının da yapılmadığını ileri sürerek,

tehdit zoru ile kendisinden 400 TL alınması sebebiyle, gasp ve tehdit suçlarından firma yetkilileri ve çalışanları hakkında suç duyurusunda bulunulmasına, eşyalarının zarar görmesinden ve sözleşme harici para alınması, uğradığı tehditler sonucu ailesi ve çocuklarının manevi üzüntü yaşaması sebebiyle 5.000 TL manevi tazminatın müştereken ve müteselsilen yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiş, duruşmaya katılmamışlardır.

Mahkemece, manevi tazminatın yasal şartlarının oluşmadığı ve suçun oluşumunu gerektiren suç unsuruna ilişkin deliller de sunulamadığı gerekçesiyle manevi tazminat isteminin ve suç duyurusunda bulunulması talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

1- Dava, Türk Ticaret Kanunu'nun 768. ve devamı maddelerinde düzenlenen taşıma sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasıdır. Mahkemece, tüketici mahkemesi sıfatıyla davaya bakılmış ise de, TTK'da düzenlenmiş olan taşıma sözleşmesinden doğan davalara bakmaya ticaret mahkemeleri görevli olup, dava, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 23. maddesinde düzenlenen ve Tüketici Mahkemelerinin görevinde bulunan bir dava değildir. Bu nedenle, davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.