Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/10703 K.2012/17500

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/02/2011 tarih ve 2008/236-2011/75 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği parayı geri ödemediği için müvekkilince davalı şirket aleyhine Bremen Asliye Mahkemesi'nde dava açıldığını, açılan davanın müvekkili lehine sonuçlandığını ve yabancı mahkeme kararının kesinleştiğini ileri sürerek Bremen Asliye Mahkemesi'nin 2-0-2629/05 numaralı kararının ve masraflara ilişkin masraf tespit kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yabancı mahkeme kararının usulüne uygun olarak müvekkiline tebliğ edilmediğini, bu nedenle savunma haklarının kısıtlandığını, kararın gerekçeden yoksun olması nedeni ile kamu düzenine aykırı bulunduğunu ve davacının müvekkili şirketin ortağı olup verilen kararın TTK'nun 329 ve 405. maddelerine aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tenfize konu yabancı mahkeme kararının posta yoluyla davalıya tebliğ edilmiş olması nedeni ile MÖHUK'un 50. maddesi gereğince ortada kesinleşmiş bir karar bulunmadığı, doğrudan posta yolu ile tebliğ yoluna gidilmesinin davalının savunma hakkını kısıtladığı gibi MÖHUK.nun 54/c maddesi gereğince kamu düzenine de aykırı olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.