Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/10799 K.2012/17044

Taraflar arasında görülen davada Iğdır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/03/2009 tarih ve 2004/234-2009/213 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen sözleşme uyarınca müvekkilli şirketin 2000 ton karşılığı olan 154.303,50 TL sermaye ile birlikte verilen paranın kar payı olan 45.535,79 TL olmak üzere toplam 199.839,29 TL'nın müvekkili şirketçe davalıya verildiğini, sözleşmenin 3. maddesinde istenildiği vakitte bu sermaye karşılığında davalı şirketin hisselerinin müvekkiline devredileceğininin kararlaştırıldığını, koşullar oluştuğu halde davalı şirket yetkilisinin isteklerini reddettiğini, ayrıca müvekkili şirket ve ortakları aleyhine Iğdır Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2003/390 sayılı dosyası ile menfi tespit davası açıldığını,

zaman zaman para sıkıntısı çeken davalıya müvekkili şirket tarafından borç paralar verildiğini, karşılığında davalı şirketten çeklerin alındığını, bu çeklerin davalı şirket tarafından müvekkili şirketin verdiği sermayenin geri ödemesi gibi gösterildiğini ileri sürerek; müvekkilince sermaye olarak konulmuş olan 199.839,29 TL'nın yatırıldığı tarih olan 24/08/2000 den itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan sözleşmenin geçersiz olduğunu, davacının sözleşmeye göre 2000 ton buğdayı sermaye olarak koymayı taahhüt ettiğini, ancak 2000 ton buğdayı sermaye olarak koymadığını, davacının bu şekilde sözleşmenin ilk maddesini ihlal ettiğini ve sözleşmenin bu sebeple geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 31/12/2000 tarihli sözleşmenin davacı şirketin davalı şirkete 199.839,29 TL sermaye koyduğunun yazılı delili olduğu, ispat külfeti kendisine düşen davalı şirketin bu sözleşmeden dolayı borçlu olmadığını aynı kuvvette bir delille ispat etmesi gerektiği, davalı şirketin yevmiye defterinin TTK'nun 70/son maddesi gereğince yaptırılması gereken kapanış tasdiklerinin olmaması nedeniyle, davalı şirketin yevmiye defterinde, davacı şirketin sermaye koyduğuna ilişkin kaydın yer almamasının lehine delil teşkil etmeyeceği, davacının davasını ispat ettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 199.839,29 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.