Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/10830 K.2012/17284

Taraflar arasında görülen davada Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/03/2011 tarih ve 2009/459-2011/181 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirkete Makine Kırılması Sigorta Poliçesi ile sigortalı olan müvekkiline ait iş makinesinin 10.02.2009 tarihinde hasar gördüğünü, hasarın poliçe kapsamında olmasına rağmen zararının ödenmediğini, makinenin acilen gerekli oluşu nedeniyle müvekkilinin oluşan hasarı gidermek ve gerekli yağ değişimini yapmak zorunda kaldığını ileri sürerek, 13.268.00 TL hasar bedeli ile 1.616.00 TL zorunlu yağ değişimi masrafından oluşan toplam 14.884,00 TL'nın olay tarihinden itibaren ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta poliçesine göre davacıya 3.189,00 TL ödenmek istenmişse de davacı tarafından kabul edilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, iş makinesinde değişmesi gereken parçaların bedelinin 9.784,00 TL olduğu, ekspertiz raporu ile bilirkişiler tarafından belirlenen birim fiyatların birbirini doğruladığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 12.385,25 TL'nın 10.02.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, Makine Kırılması Sigortasına dayalı alacak istemine ilişkindir. Davacı, dava dilekçesinde uyuşmazlık konusu zararın "ticari reeskont" faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacının bu talebinin, 3095 sayılı Yasa hükümleri uyarınca avans faizi niteliğinde olduğunun kabulüyle, dava konusu alacağın avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, yasal faize hükmedilmesi doğru olmayıp hükmün bu nedenle bozulması gerekirse de, anılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.