Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/10978 K.2012/17498

Taraflar arasında görülen davada Akhisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.05.2006 tarih ve 2005/379-2006/183 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından SS Akhisar Merkez ve Köyleri Tütün Tarım Satış Kooperatifine, 11/10/1999 tarihli Tarım Satış Kooperatifleri ve Birlikleri Kredi Sözleşmesi'ne dayanarak 550.000.000.000 TL kredi açıp kullandırdığını, borçlu kooperatifçe bu kredinin ortaklarına kullandırıldığını ve kredi teminatı olarak ortaklardan alınan müşterek ve müteselsil borç senetlerinin müvekkiline temlik edildiğini, bu nedenle ortakların kooperatifin borcundan dolayı asıl borçlu konumuna geldiklerini ileri sürerek 16.335 TL'nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, faiz, icra tazminatı ve giderlerin görev tespitinde hesaba katılamayacağı, dava tarihindeki asıl alacak miktarının sulh hukuk mahkemesinin görevi sınırında kaldığı gerekçesi ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine, talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Akhisar Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kredi alacağının tahsili istemine ilişkindir. Yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmiştir. Ancak, taraflar arasındaki müşterek ve müteselsil borç senedinin 1. ve 2. maddeleri uyarınca davaya konu borcun yazıldığı tarihten itibaren yıl sonuna ve ayrıca yılbaşından vade tarihine kadar geçen yıllar için belirtilen faiz oranlarından hesap ve kapitalize edilerek faizi ile kooperatife veya senedin temliki halinde temlik alan davacı ...

Bankasına ödeneceği kararlaştırılmıştır. TTK’nun 8/3. maddesi uyarınca böyle bir düzenlemenin tarafları bağlayacağı kuşkusuzdur. O halde, davaya konu alacağın faiz alacağı olduğu varsayılan kısmının hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan HUMK’nun 1/1. maddesi kapsamında görevde dikkate alınmayacak olan temerrüt faizi niteliğinde bulunmadığının, yasa ve sözleşme hükümlerine göre açıklanan dönemlerin sonunda ana paraya dönüşmüş asıl alacak olduğunun kabulü gerekir.

Bu durum karşısında, açılan davada mahkemenin görevli olduğunun kabul edilip, işin esasına girilmesi ve taraf kanıtlarının toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.