Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/10990 K.2011/14753

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/01/2009 gün ve 2004/278-2009/11 sayılı kararı onayan Daire’nin 11/04/2011 gün ve 2009/11406-2011/4171 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerine ait münferit ve müşterek döviz ve TL hesaplarındaki paranın davalı banka eski müdürü diğer davalı ...’ın zimmetine geçirdiğini, bir kısım hesap cüzdanlarının davalı şahsa güvene dayalı olarak bırakıldığını ve kendilerine verilmediğinden bankadaki çekmecesinden çıktığını, bu paraların iade edilmediğini ileri sürerek, şimdilik 5.000 TL’nin, 13.03.2008 tarihli ıslah dilekçesiyle 2.040 Euro ve 38.102,28 TL’nın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davacıların diğer davalı ile işbirliği içinde olduklarını, taleplerine ilişkin alacağın banka kayıtlarında olmadığını, aksinin kabulü halinde müterafik kusurlarının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., usulüne uygun tebligata rağmen cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalı ...’ın zimmet suçundan yargılandığı ve mahkumiyetine karar verilen ceza davasında davacıların sanıkla işbirliği içinde olduğuna dair tespit olmadığı gibi, davacı hesaplarındaki zimmetin tespit edildiği, davacılar tarafından ibraz edilen hesap cüzdanındaki 2.040 Euro’nun TL’ye çevrilerek davalı ...’ın hesabına aktarılması yönünde davacı olurlarının ve bu miktarın davacılara ödendiğinin banka tarafından kanıtlanamadığı, davalı ...’ın çekmecesinde bulunan TL hesaplarına ilişkin hesap cüzdanının banka mevzuatına uygun düzenlendiği,

işlerin yoğunluğu sebebiyle hesap sahiplerinin hesap cüzdanlarını banka çalışanlarına bırakmasının hayatın olağan akışı içinde mümkün olduğu, TL hesabındaki 50.000 TL’nin 11.897,72 TL’nın banka tarafından ödenmiş olduğu, davalı bankanın diğer davalının eyleminden BK’nun 55. ve 100. maddeleri gereğince sorumluluğu bulunduğu gerekçesiyle 38.102,29 TL’nın 5.000 TL kısmının dava tarihinden, kalan kısmının ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile,

2.040 Euro’nun ıslah tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 4/a maddesi gereğince işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair tesis edilen karar, davalı Banka vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı Banka vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Banka vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK.nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2-Ancak, davalı Bankanın bankacılık faaliyet izni kaldırılarak tasfiyeye girdiği, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna intikal ettiği ve Bankalar Kanunu gereği harçtan muaf olduğu halde, Dairemizin onama ilamında harçtan sorumlu tutulması doğru görülmediğinden davalı Banka vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 11.04.2011 tarih 2009/11406 Esas- 2011/4171 Karar sayılı onama ilamının harç yönünden düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.