KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/11032 E., 2012/17016 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ekim 2012
- Mahkemesi
- İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/09/2010 tarih ve 2009/64-2010/128 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının yapımcısı olduğu Kadın İsterse isimli dizide müvekkiline ait SEN AĞLAMA isimli eserin izinsiz olarak kullanıldığını ileri sürerek, 20.000 YTL maddi ve 10.000 YTL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin anılan eserin Sezen Aksu ve Onno Tunç’a ait olduğu düşüncesi ile bu kişilerden izinli olarak eseri kullandığını, davadan önce davacıya yapılan 1.500 YTL ödemenin davacı tarafından kabul edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının %20 mali hak sahibi olduğu SEN AĞLAMA isimli müzik eserini davalının yapımcı olduğu dizide izinsiz olarak kullandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 9.000 YTL maddi ve 5.000 YTL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle ile birlikte davalıdan tahsiline, davacının tecavüzün ref'i ve men'i talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/11032, K. 2012/17016, 31 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama