KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/11043 E., 2012/17383 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Kasım 2012
- Mahkemesi
- SULH HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Çivril Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/04/2011 tarih ve 2011/74-2011/339 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan aldığı emekli aylığının davalı Banka'dan aldığını, emekli maaşından aylık 211 TL'nın daha önce davalı Banka'dan çekmiş olduğu krediye mahsup edildiğini, geri kalan paranın ise müvekkilinin dava dışı ...'ın çekmiş olduğu krediye kefilliği nedeniyle 10 aydır üzerine bloke konulduğu gerekçesiyle ödenmediğini, ancak kefalet riski nedeniyle konulan blokenin kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, blokenin kaldırılmasını ve bloke yüzünden ödenmeyen 4.000 TL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Banka mahkeme müzekkeresi üzerine bloke konulduğunun fark edilerek kaldırıldığını ve hesaptaki paranın çekildiğini belirtmiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davalının davacı hesabında bulunan 4.000 TL parasına dava dışı ...'a kefilliğinden dolayı sehven 10.000 TL bloke konulduğu, dava esnasında davalının koyduğu blokeyi kaldırması sonucu davalı tarafından hesabındaki paraların çekildiği böylece davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle, hüküm verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/11043, K. 2012/17383, 5 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama