Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11201 K.2011/15344

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/06/2009 gün ve 2008/311-2009/145 sayılı kararı onayan Daire’nin 04/05/2011 gün ve 2009/12476-2011/5587 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket adına tescilli 35. ve 37. sınıflarda yer alan hizmetleri içeren “Pegasus” markasının son beş yıllık zaman zarfında kullanılmadığın ileri sürerek, hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin “Pegasus” markasını üretimini gerçekleştirdiği dolap sistemlerinin reklâmı, tanıtımı, mağazalarda bir arada sunumu ve bu mobilyalara ilişkin döşeme, tamir, restorasyon hizmetlerinin sunumunda ve ihracatında aralıksız biçimde kullandığını, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının 12.12.2000 tarihli “Pegasus” ibareli markasının tescil tarihi itibariyle 35. sınıftaki reklam (tanıtım) hizmetleri ile 37. sınıftaki mobilyacılık hizmetlerini içeren hizmet markası olarak tescilli olduğu, hizmet markasının fonksiyonunun bir işletmenin sunduğu hizmeti bir başka işletmenin sunduğu hizmetten ayırt etmek olduğu, davalının “Pegasus” tanıtıcı işaretini üretim ve satışını gerçekleştirdiği mobilya ürünlerinde bir mobilya takımı veya ürünü modeli olarak, ayrıca bu ürünlerin tanıtımına ve satışına ilişkin iş evrakında kullandığı,

bu kullanım biçiminin ticaret markasına tekabül ettiği, ancak ticaret markası olarak kullanılmasının hizmet markası olarak kullanımı yerine geçmeyeceği, son beş yıllık zaman zarfında markanın tescil edildiği 35. ve 37. sınıf hizmetler için pazar yaratmak yahut mevcut pazarı korumak amacıyla markanın temel işlevine uygun olarak anılan hizmetlerin menşeini garanti edecek şekilde ciddi biçimde gerçekleşen kullanımının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 09.05.2011 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.