Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11218 K.2011/14634

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30/11/2006 gün ve 2005/133-2006/536 sayılı kararı onayan Daire’nin 05/05/2011 gün ve 2009/6627-2011/5432 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 14.08.1991 tarihinde Yugoslav İkarus Beograd Zaum (İBZ) firması ile müvekkili arasında (169) adet otobüs alımı konusunda imzalanan sözleşme uyarınca, satıcı firma tarafından davalı bankanın düzenlediği (872.040) USD tutarındaki kesin teminat mektubunun müvekkilline verildiğini, satıcının yükümlülüğünü yerine getirmemesi üzerine 17.06.1999 tarihinde, teminat mektubunun irat kaydedilmesi kararı alındığını, davalının tazmin talebini yerine getirmediğini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi kararı uyarınca teminat mektubunun geçersiz olduğunu, uygulanan ambargo nedeniyle sözleşmenin hükümsüz hale geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemize ait 21.09.2004 tarihli ilamına dayanılarak, teminat mektubunun BK’nun 110. maddesi uyarınca garanti sözleşmesi niteliğinde olduğu, ancak davacının dava dışı satıcı ile yaptığı satım sözleşmesini, mücbir sebep başlıklı, 6.maddesine dayanarak, tek taraflı feshettiği, yatırdığı avansı da geri çektiği, karşılıklı olarak edimlerin yerine getirilmediği ve 1993 yılından beri akıbeti muallakta kalan sözleşmeden 6 yıl sonra teminat mektubunun paraya çevrilmesi talebinin iyiniyet kurallarıyla bağdaşmadığı, sözleşmenin ifasını akamete uğratan olayların nedenleriyle sonuçları dikkate alındığında, davacı talebinin haklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 05.05.2011 tarihli kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.