Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11361 K.2012/10902

Hasımsız olarak görülen davada Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/06/2011 tarih ve 2010/1398-2011/1146 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin hamili olduğu, dava dışı BNM Turizm Otelcilik Seyahat ve Yatırım İşletmeleri İnşaat Ticaret Sanayi Ltd. Şti. (DREAM GARDEN HOTEL)’nin keşidecisi olduğu bononun, vadesinde ödenmesi amacıyla Türkiye İş Bankası Konya Şubesi’ne tevdi edildiği ancak vadenin üzerinden dokuz ay geçmesine rağmen bankanın herhangi bir ödemede bulunmaması ve senet aslını da iade etmemesi üzerine meydana gelen zarardan bankanın sorumluluğuna gidilebilmek için senedin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, TTK’nun 690. maddesi yollamasıyla 669 vd. maddelerinde belirtildiği üzere kambiyo senedinin iptali için senet sahibinin rızası dışında elinden çıkması gerekirken dava konusu bono davacı tarafından rızaen İş Bankasına verildiğinden ve banka aleyhine istirdat ile buna bağlı haklar talep edilebileceğinden iptal davası açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava TTK'nun 669. vd. maddeleri uyarınca açılmış kıymetli evrak iptali istemine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten anlaşılacağı üzere, davacı tahsil için davalı bankaya verdiği hamili bulunduğu bononun iade edilmediğini yani banka tarafından zayi edildiğini ileri sürerek işbu davayı açmıştır. Bononun kaybedildiği ileri sürüldüğüne göre bononun bankaya rızası ile verilmesi böyle bir dava bakımından önemi haiz değildir. Zira tahsil için bono bankaya zaten rızaen verilmek durumundadır. Bu itibarla mahkemece talep, TTK 669 ve devamı maddelerince incelenerek neticesine göre bir karar vermek gerekirken yerinde bulunmayan yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.