Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11415 K.2013/14048

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/05/2011 tarih ve 2009/1118-2011/311 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02/07/2013 günü hazır bulunan davacı asıl ... ile vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 01.11.1997 başlangıç tarihli komisyon sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmeye göre davalının, sözleşmede belirtilen şirketlerden her birine yapılacak ihracat kayıtlı satışlardan müvekkiline komisyon ödeyeceğini, ancak müvekkilinin komisyon alacağını ödemeyen davalının sözleşme gereği doğrudan satış yapmaması gereken müşterilere doğrudan satış yaparak da sözleşmeye aykırı davrandığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere toplam 5.000 USD komisyon alacağının ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini,27.10.2010 günlü ıslah dilekçesi ile de, 127.680,00-TL.nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı süresinde açılmadığını, taraflar arasında yürürlükte olan bir sözleşmenin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında usulüne uygun biçimde bir tellallık sözleşmesinin yapıldığı, feshine yönelik olarak TTK.nun 20/3 nci maddesin uygun bir fesih ihbarın bulunmadığı, sözleşmeye göre davacı tarafça bulunacak yeni firmaların tarafların karşılıklı anlaşmasına bağlı olarak sözleşmenin devamına ekleneceğinin kararlaştırıldığı, davalının davacı komisyoncunun hizmeti sonucunda dava dışı şirket ile alım satım ilişkisi kurduğu, taraflar arasındaki tellallık sözleşmesi kapsamında kalan zımni anlaşmanın varlığının kabulünün zorunlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyzi etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.