Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11521 K.2011/12507

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/06/2011 tarih ve 2011/242-2011/242 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili; borçlu ve ipotek veren 3. kişi hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi suretiyle icra takibi yaptıklarını, ipotekli 3 adet taşınmazın 05.04.2010 tarihinde satıldığını ancak satış bedelinin borcun tamamını karşılamadığını, bakiye kısım için 24.06.2011 tarihinde rehin açığı belgesi alındığını, bu belgeye istinaden borçlu hakkında ilamsız takip yapılacağını, ancak borçlunun mallarını kaçırma hazırlığı içerisinde olduğunu, ileri sürerek borçlu hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; İİK'nun 152. maddesi uyarınca, alacaklının rehin açığı belgesi ile bir yıllık süre içerisinde ödeme emri veya icra emri tebliğine gerek olmadan doğrudan haciz talep edebileceği, şu halde ihtiyati haciz talebinde hukuksal yararı bulunmadığı gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, İhtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Alacaklı rehin açığı belgesine dayalı olarak ihtiyati haciz isteminde bulunmuş, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile istemin reddine karar verilmiştir.

İcra İflas Kanunu'nun 152/3 maddesinde "Alacaklı, satış yapılmamışsa artırma gününden, satış yapılması halinde satışın kesinleşmesi tarihinden itibaren bir sene içinde haciz yolu ile takip talebinde bulunursa yeniden icra veya ödeme emri tebliğine lüzum yoktur" düzenlemesi yapılmıştır.

Alacaklının iş bu ihtiyati haciz isteminden önce borçlu hakkında yaptığı takipte, ipotekli taşınmazların satışının 05.04.2010 tarihinde yapıldığı, 20.04.2010 tarihinde satışın kesinleştiği, rehin açığı belgesinin ise 24.06.2011 tarihinde alındığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Satışın kesinleşmesi tarihi ile rehin açığı belgesinin alınması tarihi arasında bir yıldan fazla bir sürenin geçtiği, bu halde alacaklının İİK'nun 152. maddesine dayalı doğrudan haciz isteme imkanının ortadan kalktığı gözetilmeksizin yerinde bulunmayan gerekçeyle istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir..