Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11578 K.2013/13001

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.05.2011 tarih ve 2009/351-2011/285 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.06.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının dava dışı TDG Bilimsel Ölçme Test Sistemleri Danışmanlık Bilişim ve Makine Ltd.

Şti'nin ortakları olduklarını, her ikisinin de münferit imza yetkisine sahip müdür olduğunu, 2008 yılı sonunda davalının şirket hesabından borç para çektiğini, şirket kayıtlarına göre 19.01.2009 tarihi itibariyle davalının şirkete olan borcunun 131.791,54 TL olduğunu, davalı şirketten aldığı paraları iade etmediği için şirketin zor duruma düştüğünü, kirasını dahi ödeyemeyip taşınmazı tahliye etmek zorunda kalındığını, bankalara ve piyasaya olan borçların tamamının davalının zimmetinde olduğunu, şirket bilançosu incelendiğinde davalının şirket kasa ve hesaplarından çekilen paraların görüleceğini ileri sürerek,

şimdilik 20.000,00 TL’nin davalıdan tahsil edilerek şirkete ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının demirbaşlar dahil şirketin tüm eşya, defter ve kayıtlarını bilinmeyen bir yare götürdüğünü, davacı tarafından mal sahibine verilen dilekçe ile şirketin kiracı olarak bulunduğu taşınmazın tahliye edildiğini, kayıtlarda ise şirket adresinin halen aynı yer olarak gösterildiğini, davacı ...’ın eşi ile birlikte dava dışı E-F Danışmanlık Ltd.

Şti’ni kurduğunu, müvekkili ile ortak oldukları şirketin tüm çalışanlarının 31.01.2009 tarihinde işten çıkarılıp 01.02.2009 tarihinde E-F Danışmanlık Ltd. Şti’nde işe başlatıldığını, 22.01.2009 tarihinde davacı ...’ın bu şirketteki hisselerini devredip daha sonra da şirket unvanını davacı şirkete çok benzer şekilde Teknik Destek Gurubu Bilimsel Ölçme Araştırma Danışmanlık Eğitim Tercüme Bilişim Müh. Mak. Ltd.

Şti. olarak değiştirdiğini ve ortağı bulundukları şirketin müşterilerinden, sanki aynı şirketmiş ve sadece adres değiştirilmiş gibi para tahsiline çalıştığını, diğer bir deyişle şirketi işlemez hale getirdiğini, davacı aleyhine Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2009/109 Esas sayılı dosyası ile sorumluluk davası açıldığını, Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2009/136 Esas sayılı dosyası ile şirketin fesih ve tasfiyesinin istendiğini, Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2009/90 Esas sayılı dosyası ile haksız rekabet davası açıldığını, bu davalar sonuçlanmadan işbu davanın sonuçlandırılamayacağını savunarak,

davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı TDG Bilimsel Ölçme Test Sistemleri Danışmanlık Bilişim ve Makine Ltd.

Şti'nin 31.12.2008 tarihli bilançosu ile mizanının incelenmesi sonucunda şirket kayıtlarına göre davacının şirkete 31.12.2008 tarihi itibariyle 36.513,92 TL, davalının ise son işlem tarihi 05.03.2008 tarihi itibariyle 150.567,14 TL borçlu olduğu, bu borcun şirketin bankalardaki hesaplarından kredi kartı harcaması ve nakit çekim gibi işlemlerle gerçekleştirildiği, davalının alacağı maaşının kullandığı bu paralardan mahsup edildiği, davacı ortağın TTK’nın 556. maddesi yollaması ile 309. ve 336. maddelerindeki hükümler uyarınca dava açma hakkı bulunduğu,

davalının da TTK’nın 320. ve BK’nın 528. maddesi hükümleri çerçevesinde yaptığı harcamalardan dolayı şirkete karşı sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 20.000,00 TL’nin davalıdan tahsili ile TDG Bilimsel Ölçme Test Sistemleri Danışmanlık Bilişim ve Makine Ltd. Şti.ne ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.