Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/11649 K.2011/15815

Taraflar arasında görülen davada Elazığ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/05/2009 gün ve 2007/72-2009/195 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/05/2011 gün ve 2009/12682-2011/5315 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin murisi İbrahim Tan'ın Almanya’dan davalı Banka' nın Elazığ şubesine gönderilen emekli tazminatının ödenmemesi sebebiyle açtıkları alacak davası sonunda Elazığ Asliye 3. Hukuk Mahkemesinin 30/01/2007 tarihli ve 2007/6-4 sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verildiğini, ancak paranın gönderildiği tarihten bu yana gerçekleşen enflasyon ve devalüasyon, ekonomik şartlara nazaran müvekkilinin zararının bir kısmının karşılanamadığını, 1991 tarihinde gönderilen para alınsaydı faizden daha çok kazanç elde edebileceğini, Elazığ'da gayrimenkul alabileceğini ileri sürerek, şimdilik 6.000,00 TL’nin 01/11/1991'den itibaren en yüksek banka faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın bir yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını savunarak, davanın esastan da reddedilmesini istemiştir.

İhbar Olunan ..., herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, Elazığ Asliye 3. Hukuk Mahkemesinin 30/01/2007 tarihli 2007/6-4 nolu kararında 71.267 Alman markının 01/11/1991 tarihinden 31/12/2001 tarihine kadar devlet bankalarınca bir yıllık alman markı hesabına uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanmak, 01/01/2002 tarihi itibariyle de 71.267 Alman markını Euro'ya çevirmek suretiyle bu tarihten itibaren Euro üzerinden faiz yürütülerek davalıdan alınarak davacıya verilmesine, munzam zararın tazminine yönelik talebin davacı tarafından atiye bırakılması nedeniyle esası hakkında bir hüküm tesisine yer olmadığına karar verildiği,

davacının Elazığ 2.İcra Müdürlüğünün 2007/72 sayılı dosyasında 71.267 DM karşılığı 65.031,00 TL asıl alacak, 63.689,00 TL işlemiş faiz ve masraflar olmak üzere toplam olarak 138.300,46 TL alacağın tahsili için davalı aleyhine ilamlı takip başlattığı, 21/02/2007 tarihli "ibraname " başlıklı belgede alacaklı davacının borçludan 137.000 TL haricen tahsil edilerek, icra takibi nedeniyle hiç bir hak ve alacağının kalmadığına dair belge de imzaladığı,

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında davacının faizi aşan zararının doğduğunu iddia ederek munzam zarar talep etmesi halinde, ne gibi bir zarara uğradığını somut bir biçimde kanıtlamasının gerekli olduğunu, yine başka bir HGK kararında yasanın getirdiği olanaktan yararlanarak fiili ödeme

Tarihindeki kur üzerinden talepte bulunmayan yabancı para alacaklılarının artık bu konuda munzam zarar davası açamayacağının kabul edildiği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02.05.2011 tarihli kararı ile onanmıştır. Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.