Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1196 K.2011/5134

Taraflar arasında görülen davada Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.10.2008 gün ve 2007/300-2008/333 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.11.2010 gün ve 2009/3890-2010/10399 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince ticari risk sigorta poliçesiyle sigortalanan işyerinde meydana gelen hırsızlık nedeniyle oluşan riziko bedelinin sigorta ettirene ödendiğini, davalının sigortalı işyerinin güvenliğini sağlama edimini yerine getirmediğinden rizikonun meydana gelmesinde kusurlu olduğunu ileri sürerek, 78.570,00 TL’nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmadığını, davalıca ibraz edilen sözleşmeye göre işyerinin güvenliğinin beş kişiyle sağlanması gerekirken sigortalının isteği ile garajdaki araçların güvenliğinin sağlanması için tek güvenlik görevlisi görevlendirildiğini, istenen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı ile sigortalı arasında işyerinin güvenliğinin beş kişi ile sağlanması konusunda güvenlik hizmet sözleşmesi yapıldığı; ancak, sigortalının isteği ile güvenlikçi sayısının bir kişiye indirildiği, davalı tarafından bu kişiye de olay tarihinde izin verildiğinden rizikonun oluşumunda davalı ile sigortalının müterafik kusuru bulunduğu gerekçesiyle 62.857,30 TL'nın davalıdan temerrüt faiziyle tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 18.10.2010 tarihli ilamı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.