Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12176 K.2011/15120

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/05/2009 gün ve 2008/235-2009/272 sayılı kararı onayan Daire’nin 26/04/2011 gün ve 2009/12267-2011/5046 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından sigortalanan müvekkiline ait işyerinde, 27.02.2007 tarihinde hırsızlık meydana geldiğini, çalınan emtianın yaklaşık bedelinin 180.863,17 TL olduğunu, olaydan hemen sonra davalıya ihbarda bulunulmasına rağmen davalının ödeme yapmadığını, yapılan görüşmelerde davalı şirket yetkililerinin müvekkillerini inandırıcı bulmadıklarını ve araştırma yapacaklarını bildirdiğini, daha sonra da talep edilen tutarın değil 53.000 TL ödeme yapılacağının beyan edildiğini, çalınan emtia bedelinin bu miktarın üzerinde olması nedeniyle teklifi kabul etmediklerini ileri sürerek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL’nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 25.02.2007 tarihli dilekçesi ile davayı ıslah ederek, 100.000 TL’nin de tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, poliçe tarihi ile olay tarihinin çok yakın olduğunu, sigortalı ile çalışanının ifadelerinin çelişkili bulunduğunu, eksper incelemesinde, sigortalı tarafından fazla talepte bulunulduğunun ve zarar miktarının 53.742 TL olduğunun tespit edildiğini, bu miktarın ödenmesini davacı tarafın kabul etmediğini savunarak, davanın reddini, davanın en fazla 53.742 TL üzerinden kabulü halinde ise faiz ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalarını istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.