Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12227 K.2011/15630

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/01/2009 gün ve 2008/237-2009/22 sayılı kararı bozan Daire’nin 09/05/2011 gün ve 2009/13004-2011/5590 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, ticaret unvanı “Üniversal Reklam San. ve Tic. Ltd Şti” olan müvekkilinin 21.12.2006 tarihli “İstanbul Üniversal Reklam şekil” ibareli marka tescil başvurusunun bir kısım mal ve hizmetler için reddedildiğini, başvuru konusu işaretin redde mesnet markalar ile karıştırılabilecek derecede benzer olmadığı, 1989 yılından bu yana kullanıldığını ve ayırt edicilik kazandığını, tescilli ticaret unvanı olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptalini ve markanın tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davacının 6/1-26, 20/1-24 ve 35/1-8. sınıf mal ve hizmetleri içeren “İstanbul Üniversal Reklam+şekil” ibareli marka tescil başvurusunun, 556 sayılı KHK’nin 7/b maddesi nedeniyle “Universal+şekil”, “Universal”, “Universal Decoration+şekil” ibareli markalara istinat edilerek 6/1-11,13,15-26, 20/2,15,16, 19,24 ve 35/1,3,4,5,8. sınıf mal ve hizmetler için kesin olarak reddedildiği, davacı başvurusunun redde mesnet alınan markalarda asıl ve ayırt edici unsurun “Üniversal” sözcüğü olduğu ve markaların anlamsal, biçimsel, esas unsurlar ve sescil manada benzer mahiyette bulunduğu,

ortalama düzeydeki alıcı ve yararlanıcılarının her iki mal ve hizmetin aynı işletmeden kaynaklandığı biçiminde bir yanılgıya düşebileceği, “İstanbul”, “Reklam” ve “Decoration” gibi sözcüklerin ayırt ediciliğinin bulunmadığı, başvurudan önce 22.06.2004 tarihindeki 556 sayılı KHK’nin 7/son maddesindeki değişiklikle davacının önceden tescilli bulunan bir markanın ayırt edilemeyecek derecede benzerini yahut aynısını, aynı emtialar için tescil ettirebilme olanağının kalmadığı,

bu işaretin uzun yıllardır davacı tarafından kullanılmasının sonuca etkisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.