Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1228 K.2012/8061

Taraflar arasında görülen davada Lüleburgaz 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/11/2010 tarih ve 2009/25-2010/677 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Lüleburgaz ilçesinde bizim dershane ismi ile dershane işletmeciliği yaptığını, davalı şirketin ise ulusal çapta faaliyet gösteren bir dershanenin şubesiymiş gibi o şirketin adını kullandığını, yasal bir şube olmamasına rağmen böyle bir ticaret unvanını kullanarak haksız rekabete neden olduğunu ileri sürerek davalı şirketin “Ana Fen Dershanesi Lüleburgaz Şubesi”, “Özel Burgaz Sevgi Çiçeği Ana Fen Dershanesi” ve “Lüleburgaz Ana Fen” unvanları ile Ana Fen Dershanesine ait logo ve görsel malzemeleri kullanmaktan men edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin Ana Fen unvanını kullanmak için bu unvanın asıl sahibi olan Anadolu Fen Eğitim İşletmeleri Tic. A.Ş. ile sözleşme yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil Anadolu Fen Eğitim İşletmeleri Tic. A.Ş. vekili, müvekkili şirketin dava konusu unvanın asıl sahibi olduğunu, davalının müvekkili şirket ile yaptığı sözleşme gereğince dava konusu unvanı kullanma hakkı olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve toplanan delillere göre, davalı şirketin feri müdahil ile aralarında yapmış oldukları sözleşme gereğince feri müdahil Anadolu Fen Eğitim İşletmeleri Tic. A.Ş.’nin sahibi olduğu “ANAFEN” unvanını kullanmaya hakkı olduğu, davacı açısından haksız rekabetin söz konusu olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.