Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12340 K.2011/16514

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/11/2009 gün ve 2008/170-2009/492 sayılı kararı onayan Daire’nin 11/07/2011 gün ve 2010/14556-2011/8662 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil banka tarafından davacıya 29.11.2005 tarihinde genel ticari kredi sözleşmesi gereğince 52.500 TL kredi kullandırıldığını, borcun ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 7.000 TL'nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin bankadan kredi kullanmadığını, sözleşme ve dekont altındaki imzaların kendisine ait olmadığını, açmış oldukları menfi tespit davasının da lehlerine sonuçlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalının açmış olduğu menfi tespit dosyası içerisindeki raporlarda, 29.11.2005 tarihli genel ticari kredi sözleşmesi ve ödeme dekontundaki imzanın davalının eli ürünü olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.