Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/1258 K.2011/4073

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.04.2008 gün ve 2007/625-2008/209 sayılı kararı bozan Daire’nin 26.10.2010 gün ve 2009/480-2010/10818 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden para tahsil ettiğini ve ödemediğini, bunun üzerine müvekkili tarafından davalı şirket aleyhine Almanya Freiburg Asliye Hukuk Mahkemesinde alacak davası açıldığını ve 03.01.2005 tarihinde davanın kabulüne karar verildiğini, 25.590.16.Euro anaparanın 16.09.2004 tarihinden itibaren % 5 faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verildiğini, yerel mahkemenin kararının 18.05.2005 tarihinde kesinleştiğini ve apostille ile onandığını, tenfiz koşullarının gerçekleştiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla Almanya Freiburg Asliye Mahkemesi tarafından verilen 2 O 195/04 sayılı kararın ve masraf tespitine ilişkin ek karar ile usulüne uygun onaylanmış tercümesinin tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 26.10.2010 tarihli kararında yazılı gerekçeyle davacı taraf yararına bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.