KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2011/12603 E., 2011/17481 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.06.2009 gün ve 2006/64 - 2009/337 sayılı kararı bozan Daire’nin 20.07.2011 gün ve 2009/14844 - 2011/9103 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı şirket vekili, davalının müvekkili şirkettin bir kısım hisselerini önceki ortaklardan devraldığını ve bir süre müvekkili şirketin müdürlük görevini üstlendiğini, devraldığı hisselerin bedelini şirket tüzel kişiliği adına keşide ettiği çeklerle ödediğini ve şirkete ait bilgisayarı alarak şirketten ayrıldığını ileri sürerek, müvekkili şirket tarafından yapılan ödemeler karşılığı 24.024 TL ile bilgisayar bedeli olarak 1.000 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalının şirket müdürü olduğu dönemde şirketi zarara uğrattığı iddiasının davacı yanca kanıtlanamadığı, ancak davalının hakkında açılan ceza davasında şirkete ait bilgisayarı aldığını kabul ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.000 TL bilgisayar bedelinin davalıdan tahsiline, davacının diğer talebinin ise reddine reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 2009/14844 Esas, 2011/9103 Karar sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçeyle davacı yararına bozulmuştur.
Davalı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2011/12603, K. 2011/17481, 22 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama