Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/12754 K.2011/15444

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/12/2008 gün ve 2008/179-2008/318 sayılı kararı onayan Daire’nin 26/04/2011 gün ve 2009/5769-2011/5419 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının adına tescilli 1984/79871 numaralı markanın kesintisiz 5 yıl süre ile kullanılmadığını, 1999/001567 numaralı markanın ise müvekkili adına tescilli marka ile iltibas oluşturacak şekilde tescil ettirildiği gibi tescilli olduğu mallar dışında ve kötüniyetle kullanıldığını ileri sürerek, 79871 no.lu markanın 556 sayılı KHK'nin 14 ve 42. maddeleri, 001567 numaralı markanın ise 8. ve 42. maddeleri gereğince hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 43. madde kapsamında dava açma hakkının bulunmadığını, 79871 numaralı markanın gerçek kişi... adına tescilli olduğunu, diğer markanın ise 1999 yılında şirket adına tescil ettirildiğini ve kesintisiz olarak kullanıldığını, kaldı ki "Vefa" ibaresinin boza ve sirke emtiası üzerindeki öncelikli kullanım hakkının müvekkiline ait olduğunu ve davacının markasının hükümsüzlüğü için dava açıldığını ve derdest olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 12.06.2008 tarihli bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, bozma kapsamı dışında kalan hususlar çerçevesinde davalı adına tescilli 79871 nolu markanın iptali ile sicilden terkinine, 1567 nolu marka yönünden ise 556 sayılı KHK’nin 8/4. maddesindeki koşulların bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 4.5.2011 tarihli kararında yazılı nedenlerle yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, bu kez, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.